Czy wiesz że...

Komórki chorych narządy drgają w nieprawidłowej częstotliwości. Bio-Harmonex służy do wytwarzania korzystnego dla zdrowia impulsowego pola magnetycznego. Działa na zasadzie rezonansu - jego zadaniem jest prawidłowa częstotliwości komórek poszczególnych narządów w naszym organizmie. Dostarcza potencjału do odtworzenia harmonijnie leczących częstotliwości, tworząc efekt neg-entropy (przeciwdziałający zakłóceniom energetycznym w komórkach).

Czy wiesz że...

Elektrosmog, nazywany też smogiem elektromagnetycznym, to nieformalne określenie smogu związanego z emisją sztucznego promieniowania elektromagnetycznego (czyli zaburzenia pola elektromagnetycznego) do środowiska.

Określenie to stosowane jest przy omawianiu zanieczyszczenia elektromagnetycznego rozumianego jako występowanie promieniowania elektromagnetycznego o różnej częstotliwości. Występowanie tego promieniowania związane jest z jakimkolwiek napięciem czy przepływem prądu w przypadku urządzeń domowych, źródłami są też telekomunikacyjne stacje nadawcze, linie energetyczne itp.

W związku z tym, że wartości składowej elektrycznej i magnetycznej pola elektromagnetycznego w otoczeniu człowieka zazwyczaj są poniżej kryteriów ustalonych w przepisach i normach, można mówić tu o tle elektromagnetycznym. Używanie urządzeń zasilanych energią elektryczną i emitujących promieniowanie elektromagnetyczne (a co za tym idzie elektrosmog), stało się naturalnym otoczeniem współczesnego, cywilizowanego człowieka.

1

Określenie elektrosmog jest mało precyzyjne i nie jest często stosowane - raczej używane jako argument o szkodliwości przez m.in ekologów. Do pomiaru elektrosmogu stosuje się smogomierze - praktycznie mało dokładne mierniki składowej elektrycznej lub magnetycznej natężenia pola elektromagnetycznego, zaopatrzone we wskaźniki poziomu elektrosmogu. Podstawowym mankamentem ich jest mała dokładność i odniesienie często do wartości granicznych, często nieobowiązujących w danym kraju. Pod znakiem zapytania stoją także wyniki pomiarów takim sprzętem, zwłaszcza przez osoby przypadkowe.

 

Czym jest pole elektromagnetyczne?

Pole elektromagnetyczne (PEM) jest zjawiskiem fizycznym złożonym z układu dwóch pól: elektrycznego i magnetycznego. Pola te są wzajemnie ze sobą związane - zmienne pole elektryczne tworzy pole magnetyczne, a zmienne pole magnetyczne tworzy pole elektryczne.  Zmiany pola elektrycznego i magnetycznego rozchodzą się w przestrzeni w postaci fal elektromagnetycznych, które w próżni osiągają prędkość światła, czyli 300000 km/s.

W środowisku występują dwa rodzaje PEM - naturalne oraz sztuczne. Do naturalnych pól elektromagnetycznych zaliczamy: pole magnetyczne Ziemi, pole wytwarzane przez wyładowania atmosferyczne, promieniowanie Słońca i promieniowanie kosmiczne. Sztuczne pole elektromagnetyczne powstaje wokół radiolinii, a także wytwarzane jest przez:

- urządzenia elektryczne codziennego użytku (telewizory, komputery, kuchenki mikrofalowe, telefony, itp.),

- instalacje służące do komunikacji za pomocą fal (stacje telefonii komórkowej, anteny nadawcze radiowo-telewizyjne, aparaty CB-radio, stacje radarowe),

- napowietrzne linie przesyłowe wysokiego napięcia,

- stacje elektroenergetyczne.

Największymi i zarazem najbardziej niebezpiecznymi źródłami pola elektromagnetycznego, wpływającymi negatywnie na środowisko i zdrowie są: nadajniki GSM, stacje radiowe i telewizyjne oraz linie wysokiego napięcia. 

 

Czym są fale elektromagnetyczne ?

Fale elektromagnetyczne to rozchodzące się w przestrzeni zaburzenia pola elektrycznego i magnetycznego. Składową elektryczną opisuje wektor natężenia elektrycznego E, natomiast składową magnetyczną – wektor indukcji magnetycznej B. Oba wektory tworzą układ sinusoid i są prostopadłe do siebie i do kierunku rozchodzenia się fali k.

2

Do wielkości charakteryzujących fale elektromagnetyczne zaliczamy:

- częstotliwość f (liczbę pełnych zmian pola elektrycznego i magnetycznego występujących w jednej sekundzie; jednostką jest herc - Hz)

- długość λ (najmniejszą odległość między dwoma powtarzającymi się fragmentami fali; jednostką jest metr)

Częstotliwość jest odwrotnie proporcjonalna do długości, co przedstawia zależność:

5

gdzie  – prędkość rozchodzenia się fali [m/s].

Najszybciej fala elektromagnetyczna porusza się w próżni. Inaczej jest w przypadku ośrodków materialnych, gdzie następuje absorpcja, czyli pochłanianie światła. Prędkość i energia fali wówczas maleje.  Zjawisko to zależy od:

- własności danego ośrodka,

- grubości warstwy, przez którą przedostaje się fala,

- częstotliwości fali.

Fale elektromagnetyczne różniące się znacznie częstotliwością i długością, mają różne własności. Dlatego też związana jest z nimi duża różnorodność zjawisk fizycznych wykorzystywanych w różnych dziedzinach działalności człowieka. 

 

Czym jest widmo fal elektromagnetycznych?

Widmo fal elektromagnetycznych opisuje fale elektromagnetyczne, w zależności od ich długości (częstotliwości) w próżni. Obejmuje ono: fale radiowe, mikrofale, promieniowanie podczerwone, światło widzialne, promieniowanie nadfioletowe, promieniowanie rentgenowskie i promieniowania gamma. Nazwa poszczególnych fal jest tradycyjna i wynika na ogół ze sposobów ich otrzymywania. Zakresy poszczególnych typów promieniowania nie mają ostrych i wyraźnych granic. Niektóre z nich wzajemnie zachodzą na siebie (promieniowanie nadfioletowe i rentgenowskie, promieniowanie podczerwone i radiowe). 

Fale elektromagnetyczne wypełniają otaczającą nas przestrzeń, my jednak zauważamy jedynie fale z małego zakresu widma tzw. światła widzialnego. 

3

 

Czym różni się promieniowanie jonizujące od niejonizującego?

Pole elektromagnetyczne ze względu na właściwości oddziaływania na materię podzielono na dwa zakresy: zakres pola niejonizującego i zakres pola jonizującego. Pomimo, że różnica między nimi polega głównie na częstotliwości to efekty oddziaływania na otoczenie, a szczególnie na organizmy żywe są diametralnie różne. Źródła obydwu rodzajów promieniowań  powodują wzrost elektromagnetycznego zanieczyszczenia środowiska.

4

a)   promieniowanie jonizujące

Promieniowanie jonizujące jest promieniowaniem, które wywołuje jonizację ośrodka, czyli oderwanie co najmniej jednego elektronu od atomu lub cząsteczki.  W przypadku promieniowania elektromagnetycznego za promieniowanie jonizujące uznaje się promieniowanie, którego fotony maja energię większą od energii fotonów światła widzialnego. Materię można jonizować bezpośrednio (dzięki ładunkom elektrycznym) i pośrednio (za pomocą obiektów nie posiadających ładunku).

Naturalne promieniowanie jonizujące to efekt obecności radioizotopów różnych pierwiastków w przyrodzie oraz występowania promieniowania kosmicznego. Istnieje hipoteza, że naturalne promieniowanie jonizujące środowiska jest główną przyczyną mutacji w genach organizmów żywych, czyli jednym z czynników ewolucyjnych.

Do sztucznych źródeł tego promieniowania zalicza się:

- generatory promieniowania rentgenowskiego,
- urządzenia medyczne wykorzystujące „bomby kobaltowe”,
- lampy sterylizacyjne pracujące w zakresie UV,

- sztucznie wytwarzane izotopy i urządzenia je wykorzystujące,
- reaktory atomowe,
- próby nuklearne.

Promieniowanie jonizujące w wysokich dawkach powoduje u ludzi nowotwory złośliwe. Jest tylko kilka typów nowotworów, których nie wiązano nigdy z promieniowaniem jonizującym.

b)   promieniowanie niejonizujące

Promieniowanie niejonizujące nie posiada zdolności jonizacji ośrodka, przez które przechodzi. Naturalnymi źródłami PEM zakresu niejonizującego są najczęściej:
- Kosmos (źródło pola elektromagnetycznego o praktycznie całym zakresie częstotliwości),
- wyładowania atmosferyczne,
- ruch obrotowy Ziemi względem atmosfery i jonosfery (rezonans Schumanna),
- prądy i pływy morskie.
Sztuczne źródła to przede wszystkim:
- sieci elektroenergetyczne,
- instalacje i urządzenia elektryczne,
- indukcyjne urządzenia przemysłowe,
- nadajniki radiowo-telewizyjne i radiokomunikacyjne,
- nadajniki telefonii komórkowych,
- urządzenia bezprzewodowe,
- aparatura medyczna (koagulatory, lancetrony, diatermie, itp.).

Najważniejszym efektem promieniowania niejonizującego jest wzrost temperatury  na obszarze oddziaływania, np. na ciało człowieka czy środowiska (efekt ten został wykorzystany w kuchenkach mikrofalowych). Przyczyną tego zjawiska jest zwiększenie się prędkości, a zatem i energii naładowanych cząstek, poddanych działaniu promieniowania.

 

Jakie są limity promieniowania?

Zrozumienie fenomenu biopromieniowania elektrycznego może zabrać kilka dobrych lat , dlatego najlepszym rozwiązaniem w tym momencie jest utrzymanie bezpiecznych limitów promieniowania, aby zapobiec ewentualnym negatywnym skutkom.

Promieniowanie elektromagnetyczne niejonizujące można podzielić ze względu na częstotliwość, na:

- pole o niskiej częstotliwości (występujące głównie w pobliżu linii energetycznych, linii elektroenergetycznych, kolejowych, stacji  transformatorowych, w pobliżu niskiego napięcia i urządzeń elektrycznych, jak np. kuchenka elektryczna, TV, maszynki do golenia, suszarki do włosów, wiertarki, odkurzacze itp.),

- pole o wysokiej częstotliwości (fale elektromagnetyczne o częstotliwości 30 kHz-300GHz, wytwarzane przez kuchenki mikrofalowe, telefonię komórkową, radary, stacje radiolokacyjne, bezprzewodowy internet).

Pole elektromagnetyczne o wysokiej częstotliwości łatwo przedostaje się do półprzewodzącego otoczenia jakim jest ciało człowieka i jest przez nie pochłaniane, powodując intensywne nagrzewanie się ciała w całej jego objętości. Ten rodzaj oddziaływania nazywamy efektem termicznym i ten typ zmian jest stosunkowo najlepiej poznanym rodzajem oddziaływania fal elektromagnetycznych o wysokiej częstotliwości.

5

W różnych krajach obowiązują różne limity. Różnice pomiędzy tymi wartościami wynikają z różnych metod ich określania. Stosuje się również różne jednostki – najczęściej jest to gęstość mocy PEM określana w W/m2 (Watach na metr kwadratowy), wielkość składowej elektrycznej określanej w V/m (Voltach na metr) oraz składowej magnetycznej pola określanej w A/m (Amperach na metr). Tą ostatnią jednostkę stosuje się zwykle dla częstotliwości przemysłowych 50/60 Hz – czyli sieci elektroenergetycznej.

Zakres częstotliwości pól elektromagnetycznych, dla których określa się:

- parametry fizyczne, charakteryzujące oddziaływanie pól elektromagnetycznych na środowisko w miejscach publicznych,

- poziomy pól elektromagnetycznych, charakteryzowane przez dopuszczalne wartości parametrów fizycznych w miejscach publicznych:

Parametr fizyczny 

Zakres częstotliwości pola elektromagnetycznego

Składowa elektryczna

Składowa magnetyczna

Gęstość mocy

0 Hz

10 kV/m

2500 A/m

-

od 0 Hz do 0,5 Hz

-

2500 A/m

-

od 0,5 Hz do 50 Hz

10 kV/m

60 A/m

-

od 0,05 kHz do 1 kHz

-

3 A/m

-

od 0.001 MHz do 3 MHz

20 V/m

3 A/m

-

od 3 MHz do 300 MHz

7 V/m

-

-

od 300 MHz do 300 GHz

7 V/m

-

0,1 W/m2

gdzie f – częstotliwość w Hz